Parade

Eens in de zoveel tijd wordt in Rotterdam een deel van de openbare ruimte afgezet met hoge hekken met ondoorzichtig plastic. De afgelopen week was dat bijvoorbeeld bij de Parade. In het verleden was dat bij de Red Bull Air-race. Het grote publiek mag dan niet zien wat een kleine groep mensen wel mag aanschouwen. Hoe die mensen geselecteerd worden, bleek mij gisteren.
De entréeprijs bedroeg maar liefst zeven euro per persoon. Voor vijf euro, ook een heel bedrag als je niet weet wat je voor dat geld te zien krijgt, had ik het misschien nog wel gedaan. Daar komt bij dat, meen ik me te herinneren, je per act ook nog eens moet betalen.
Zo ging het niet, maar zo stel ik het mijn voor: ik leg een briefje van vijf, een 1 euromunt en twee muntstukken van vijftig cent neer. Ik krijg een toegangskaartjekaartje. Ik mag naar binnen. In een tent, een soort vestibule, aan het oog van het gewone publiek onttrokken, wordt me naar mijn naam gevraagd. Een vinger gaat langs een lijst. Nee, u staat er niet op! U behoort niet tot de genodigden. Ik wordt teruggeleid naar waar ik vandaan kwam. Ik sputter tegen. Ik vraag of ik mijn geld terug krijg. Dat krijg ik niet. Wat men daar dan wel mee doet?
Daar drinken ze een borrel van, op uw gezondheid!